
Misschien gaat er wel niets boven verse eigengemaakte pasta. Van die zijde-achtige linten die de smaak van de saus perfect opnemen en er zo prachtig rustiek uitzien..
Hier komen alle tekstpagina’s in met informatie.

Misschien gaat er wel niets boven verse eigengemaakte pasta. Van die zijde-achtige linten die de smaak van de saus perfect opnemen en er zo prachtig rustiek uitzien..

Tegenwoordig is het hele proces van mengen, vormen en drogen tot verpakkingen geautomatiseerd. Twee aparte ‘doseerders’ voegen precies de goede hoeveelheid meel en water bij elkaar. Voor de meeste fabriekspasta zijn dit de enige twee ingrediënten, maar in sommige recepten gaan nog toevoegingen, zoals groente, safraan of inktvisinkt voor de kleur en smaak.

Echte pastaliefhebbers weten het allang: je kunt iedere dag van het jaar pasta eten zonder twee dagen hetzelfde op je bord te hebben. Pasta is er letterlijk in honderden vormen. Er zijn lange pasta (pasta lungo) zoals spaghetti en vermicelli, lange platte soorten zoals (van smal naar breed) trenette, fettucine, tagliatelle en papardelle, en holle zoals maccheroni.

Over weinig pastagerechten wordt zoveel gediscussieerd als over de carbonara. Wel of geen peterselie? Wel of geen knoflook? Korte of lange pasta, en vooral: wel of geen room? In de Italiaanse versie zit meestal géén room. Maar wat doen de Italianen dan wél in een pasta carbonara? Wij zetten het voor je op een rijtje.

In Italië is eten een serieuze zaak. Koken en eten horen tot de kern van Italiaanse cultuur en weerspiegelen de geschiedenis en tradities van het land. Maaltijden – thuis, bij familie of vrienden, tijdens een feest, in een luxe restaurant of een alledaagse trattoria – zijn voor de Italianen identiek met goed eten, goede wijn en een goed gezelschap, en dat geldt ook voor de gewone, doordeweekse maaltijden. De Italiaanse keuken kan rustiek of verfijnd zijn maar is altijd gebaseerd geweest op goede en verse ingrediënten van het seizoen.

Je zou koffie eigenlijk wel de nationale drank van Italië kunnen noemen.
Het eerste wat ik doe als ik in Italië kom is een bar binnenstappen en zo’n heerlijke espresso bestellen. Je betaalt aan de kassa en met het bonnetje, de “scontrino” ga ja naar de bar. Daar zet de barman je het lekkerste kopje koffie voor. Je neemt naar believen suiker die op de toog staat en je hebt echt het gevoel dat je nu in Italië bent

Bloedscherp die messenslijper van Chef’s Choice.
Ik heb zo’n mooie set met messen, al jaaaaren. En ja, ook met zo’n chique slijpstaal, of hoe heet dat. Maar ik kan er niet mee overweg. Ik gebruik daarom nooit en dus heb ik onscherpe messen.

Mario Uva is helaas overleden op 3 december jl. Wat een geweldig mens was het! RIP
Inmiddels hebben we al twee keer gegeten bij het fantastische restaurant van Mario Uva.
Ok, het is een beetje rijden voor ons, maar dan heb je ook wat.
Het ligt in Neck, je zult wel denken, huh? waar is dat dan? Nou dat is in de buurt bij Wijdewormer bij Purmerend.

Wat is dat toch lekker zeg die scroppino.
Ken je het niet het is een soort van spoom. Maak dit tussendoortje het binnenkort, je gasten en jijzelf likken er de vingers bij af. Nou let op, komtie:

In Toscane wordt een geslaagde maaltijd vaak afgesloten met een glaasje Vinsanto waarin men amandelkoekjes doopt. Deze gewoonte is stilaan uitgewaaid naar heel Italië, maar kenners beweren dat de lekkerste koekjes nog altijd uit Toscane komen.