Echte pastaliefhebbers weten het allang: je kunt iedere dag van het jaar pasta eten zonder twee dagen hetzelfde op je bord te hebben. Pasta is er letterlijk in honderden vormen. Er zijn lange pasta (pasta lungo) zoals spaghetti en vermicelli, lange platte soorten zoals (van smal naar breed) trenette, fettucine, tagliatelle en papardelle, en holle zoals maccheroni.
Over weinig pastagerechten wordt zoveel gediscussieerd als over de carbonara. Wel of geen peterselie? Wel of geen knoflook? Korte of lange pasta, en vooral: wel of geen room? In de Italiaanse versie zit meestal géén room. Maar wat doen de Italianen dan wél in een pasta carbonara? Wij zetten het voor je op een rijtje.
Vooral op het Italiaanse platteland kun je ze nog tegenkomen: de echte Italiaanse mama’s en nonna’s die nog altijd zelf hun dagelijkse pasta maken. Ze laten zien alsof er niets simpeler op de wereld bestaat. Misschien is er levenslang oefening voor nodig om het zo perfect en moeiteloos te doen. Een eenvoudige pastamachine, die het deeg uitrolt tot een mooie, gelijkmatige lap en het eventueel snijdt, is voor beginners een goede investering. En zo zijn er nog veel meer dingen die het maken, bereiden en zelfs het eten van pasta eenvoudiger én leuker maken.
In Italië is eten een serieuze zaak. Koken en eten horen tot de kern van Italiaanse cultuur en weerspiegelen de geschiedenis en tradities van het land. Maaltijden – thuis, bij familie of vrienden, tijdens een feest, in een luxe restaurant of een alledaagse trattoria – zijn voor de Italianen identiek met goed eten, goede wijn en een goed gezelschap, en dat geldt ook voor de gewone, doordeweekse maaltijden. De Italiaanse keuken kan rustiek of verfijnd zijn maar is altijd gebaseerd geweest op goede en verse ingrediënten van het seizoen.
Voor veel Italianen is de maaltijd niet compleet zonder. Per jaar eten ze zo’n vijfentwintig kilo pasta – gemiddeld. In het noorden wordt naast pasta ook veel rijst (risotto) gegeten, maar onderin de ‘laars’ komt dagelijks of soms zelfs soms twee keer per dag pasta op tafel: ’s middags pastaciutta (pasta met saus) en ’s avonds pasta in brodo (in bouillon) of minestra (dikke soep met pasta). De zuiderlingen zitten dus nog ruim boven die vijfentwintig kilo per jaar.
Een wijntje bij het eten is natuurlijk heerlijk. Maar drinken we wel de goede wijn. Zoals het bij ons in huis altijd gaat, we pakken gewoon een lekker wijntje die toevallig nog in de kast stond, maar zo hoort het natuurlijk niet. Wij zetten een aantal pastagerechten op een rij met de wijn die daar het beste bij past.