Tag: italiaanse keuken

  • Porcini: het goud van de Italiaanse herfst

    Porcini: het goud van de Italiaanse herfst

    Geen enkele paddenstoel wordt in Italië met zoveel egards behandeld als porcini, het eekhoorntjesbrood dat elk najaar op markten en menukaarten verschijnt. De naam betekent letterlijk “kleine varkentjes”, vermoedelijk vanwege de ronde, gedrongen vorm van de steel. Hier lees je waarom deze paddenstoel zo gewild is, en hoe je hem het best gebruikt.

    In het kort

    Porcini heeft zelf genoeg smaak. Bak hem simpel in olijfolie met knoflook en peterselie, of gebruik hem in tagliatelle en risotto. Buiten het seizoen werkt gedroogde porcini prima.

    Seizoen september tot november · vers of gedroogd · leestijd 4 minuten
    Seizoen
    sept – nov
    Groeit bij
    beuk, eik, kastanje
    Klassiek
    trifolati

    Waar en wanneer

    Porcini groeit in symbiose met bomen als beuken, eiken en kastanjes. Je vindt hem daarom vooral in de bosrijke heuvels van Toscane, Piemonte en Emilia-Romagna.

    Het seizoen loopt grofweg van september tot november, met de opbrengst sterk afhankelijk van regen. Na een vochtige periode gevolgd door mildere temperaturen verschijnen ze in golven. Dat verklaart waarom de prijs van jaar tot jaar flink kan verschillen.

    Vers kopen: waar je op let

    Een verse porcini hoort stevig aan te voelen, met een droge, niet-slijmerige hoed.

    Tip: snijd de steel bij twijfel doormidden. Kleine gaatjes of gangetjes duiden op larven van de paddenstoelmug, wat de kwaliteit niet per se onveilig maakt maar wel minder aantrekkelijk. Hoe groter de paddenstoel, hoe groter de kans op zulke gangetjes. Voor de beste kwaliteit zijn middelgrote exemplaren dus vaak een veiligere keuze dan de allergrootste.

    Gedroogd als alternatief

    Buiten het korte seizoen is gedroogde porcini een prima alternatief. Zelfs binnen het seizoen wordt het in de keuken vaak gecombineerd met verse porcini.

    Even weken in warm water brengt de textuur grotendeels terug. Het weekvocht is te goed om weg te gooien: zeef het om eventueel zand te verwijderen, want het geeft een saus of risotto extra diepte.

    De simpelste bereiding: trifolati

    De klassieke Italiaanse manier om porcini te bereiden heet trifolati. Je snijdt hem in plakken en bakt hem in olijfolie met knoflook en peterselie, verder niets.

    Het idee is dat porcini zelf al genoeg smaak heeft en geen zware saus nodig heeft om te overtuigen. Deze bereiding werkt als bijgerecht, maar ook als basis voor een pastasaus of om over risotto te scheppen.

    Porcini in pasta en risotto

    Tagliatelle met porcini, room en een scheut witte wijn is een klassieker in Noord-Italië. Dat geldt ook voor risotto ai porcini, waarbij een deel van het weekvocht van gedroogde porcini wordt gebruikt om de bouillon smaak te geven.

    Omdat porcini een sterke, aardse smaak heeft, is terughoudendheid met andere kruiden verstandig. Knoflook, peterselie en misschien een beetje tijm zijn meestal voldoende.

    Prijs en markt

    Verse porcini van goede kwaliteit is niet goedkoop, zeker niet in een goed jaar waarin de vraag de aanvoer overtreft. Op Italiaanse markten wordt in het hoogseizoen soms flink onderhandeld. De prijs kan binnen een paar weken sterk schommelen, afhankelijk van het weer in de weken ervoor.

    Zelf bewaren

    Verse porcini is maar een paar dagen houdbaar in de koelkast, losjes verpakt in papier zodat hij kan ademen. Voor langere bewaring zijn er twee gangbare routes:

    Drogen
    In plakjes, aan de lucht of in een oven op lage temperatuur, voor gebruik later in het jaar.
    Invriezen
    Kort aanbakken en invriezen in porties.
    Let op bij inleggen: porcini inleggen in olijfolie kan ook, maar blancheer de paddenstoelen dan eerst kort in azijn of citroensap. Puur in olie zonder die verzuring is een bekende risicofactor voor botulisme, omdat de bacterie die dat veroorzaakt juist gedijt in een zuurstofarme omgeving zoals olie.
  • Kastanjes in de Italiaanse keuken: van bos tot bord

    Kastanjes in de Italiaanse keuken: van bos tot bord

    In grote delen van bergachtig Italië, van Toscane tot Ligurië en de Apennijnen, waren kastanjes eeuwenlang geen seizoensgebonden lekkernij maar een basisvoedsel. Op plekken waar graan slecht groeide, hield kastanjemeel de bevolking letterlijk in leven. Die geschiedenis is nog terug te proeven in een aantal klassieke gerechten.

    In het kort

    Kastanjes zijn in Italië geroosterd, gemalen tot meel, verwerkt in soep, gnocchi en cake en gekonfijt tot marrons glacés. In de bergdorpen vieren ze de oogst met een sagra.

    Herfstproduct · glutenvrij meel · leestijd 4 minuten

    Castagne versus marroni

    In het Italiaans wordt onderscheid gemaakt tussen twee soorten kastanjes.

    Castagne
    De gewone, wat kleinere kastanjes van de wilde kastanjeboom. Ze worden meer gebruikt voor meel en verwerkte producten.
    Marroni
    Een grotere, zoetere gecultiveerde variëteit met een dunnere, makkelijker te verwijderen schil. Ze worden vaker apart verkocht en zijn duurder.

    Caldarroste: geroosterde kastanjes

    De eenvoudigste en bekendste bereiding: je roostert kastanjes boven vuur of in de oven tot de schil openbarst en het vruchtvlees zacht en licht zoet wordt.

    Tip: snijd eerst een kruis in de schil. Anders ontploffen ze door de opgebouwde stoom.

    In heel Italië worden caldarroste in de herfst en winter op straat verkocht, vaak in een papieren puntzak.

    Kastanjemeel

    Gedroogde en gemalen kastanjes leveren farina di castagne op, een licht zoet, glutenvrij meel dat van oudsher werd gebruikt in streken waar tarwe schaars was. Dit zijn de bekendste gerechten ermee:

    Polenta di castagne
    een dikke, hartige pap
    Testaroli
    Ligurische pasta
    Castagnaccio
    een dichte, laag gebakken cake met rozemarijn, pijnboompitten en rozijnen. Een klassieker in Toscane.

    Kastanjesoep

    In de bergstreken van Toscane en de Apennijnen is kastanjesoep (zuppa di castagne) een klassiek herfstgerecht. Je kookt kastanjes met ui, wortel, laurier en soms wat pancetta en pureert ze tot een dikke, romige soep. De van nature zoete kastanjesmaak wordt in balans gebracht met een scheut olijfolie en versgemalen peper.

    Kastanjes en pasta

    Ook in de pastakeuken duiken kastanjes op, al is het minder gangbaar dan bijvoorbeeld pompoen.

    Gnocchi di castagne, gemaakt met een deel kastanjemeel door het aardappeldeeg, hebben een lichte, aardse zoetheid. Ze worden vaak simpel geserveerd met gesmolten boter en salie, dezelfde combinatie die ook goed werkt bij pompoen.

    In sommige streken van Ligurië wordt kastanjemeel ook verwerkt in verse pasta zelf, gemengd met gewone bloem voor een subtiele nootachtige ondertoon.

    Marrons glacés

    Voor de feestdagen worden marroni in Italië ook verwerkt tot marrons glacés: kastanjes die langzaam gekonfijt worden in suikersiroop tot ze een glanzende, zoete laag krijgen. Het is een arbeidsintensief proces en de beste marrons glacés worden nog steeds met de hand gemaakt. Daardoor zijn ze relatief duur, maar ze zijn wel een van de meest gewaardeerde Italiaanse zoetigheden van het seizoen.

    Sagre: het feest van de kastanje

    In veel Italiaanse bergdorpen wordt de kastanjeoogst gevierd met een sagra, een lokaal dorpsfeest volledig gewijd aan het product. Straten vullen zich met kramen vol caldarroste, kastanjemeelproducten en lokale wijn, vaak georganiseerd door de gemeenschap zelf eerder dan door een officiële toeristenorganisatie.

    Het is een goed voorbeeld van hoe een ooit levensnoodzakelijk basisvoedsel is uitgegroeid tot een gevierd seizoensproduct.

  • Zelf pasta maken

    Zelf pasta maken

    Zelf pasta maken

    Zelf pasta maken is verrassend eenvoudig, en de smaak haalt het makkelijk van pasta uit een pak. Met alleen bloem en ei maak je in ongeveer een uur een soepel deeg, dat je daarna uitrolt tot tagliatelle, lasagnevellen, ravioli of tortellini.

    In het kort

    Een soepel pastadeeg van bloem en ei, uitgerold met de pastamachine en verwerkt tot tagliatelle, lasagne, ravioli of tortellini.

    Zelf pasta maken · basisrecept · klaar in 1 uur (+ 30 min rust) · voor 4 personen · gemiddeld

    Voorbereiden

    45 min

    Rust

    30 min

    Personen

    4

    Niveau

    Gemiddeld

    Wat heb je nodig

    Ingrediënten

    Voor 4 personen

    • 400 gram bloem, bij voorkeur tipo 00 of fijne harde tarwebloem (semola rimacinata)
    • 4 eieren, formaat M of L, op kamertemperatuur
    • Een snufje zout

    Materiaal

    Een deegroller en een scherp mes zijn genoeg. Een pastamachine maakt het uitrollen wel een stuk sneller en gelijkmatiger, zeker als je vaker verse pasta maakt.

    Tipo 00-bloem is fijngemalen en geeft een soepel, elastisch deeg. Gebruik je liever bloem van durumtarwe, dan krijgt de pasta iets meer bite, wat goed werkt bij tagliatelle en pappardelle.

    Tip: gebruik zo vers mogelijke eieren. Hoe verser het ei, hoe steviger de dooier en hoe mooier geel de kleur van je pasta wordt.

    Zo maak je het

    1

    Verdeel de bloem op je aanrechtblad of in een grote kom en maak in het midden een kuiltje. Breek de eieren erin, voeg het zout toe en klop losjes met een vork. Betrek daarna langzaam bloem vanaf de binnenrand, van binnenuit naar buiten.

    2

    Kneed het deeg 8 tot 10 minuten met de hand tot het elastisch aanvoelt. Plakkerig? Bestuif met een klein beetje extra bloem. Droog en brokkelig? Werk er een druppel water doorheen.

    3

    Verpak het deeg strak in vershoudfolie en laat het minimaal 30 minuten op kamertemperatuur rusten, of tot een uur in de koelkast. Zo ontspant de gluten en rolt het deeg straks makkelijker uit.

    4

    Snijd het deeg in 4 stukken. Zet de pastamachine op de breedste stand en haal een stuk deeg er 2 tot 3 keer doorheen, tot je een gladde lap hebt. Vouw het deeg dubbel als er scheuren ontstaan.

    5

    Zet de machine telkens een standje nauwer en haal de lap er steeds opnieuw doorheen. Voor tagliatelle en lasagne hou je de lap iets dikker, voor ravioli en tortellini rol je zo dun mogelijk uit.

    6

    Kook de pasta 2 tot 3 minuten in ruim gezouten water, tot hij bovendrijft. Is de pasta net gedraaid en niet gedroogd, dan is 1 minuut vaak al genoeg.

    Tip: twijfel je of het deeg genoeg gekneed is? Druk er met je vinger zachtjes in. Veert het deeg meteen terug, dan is het klaar om te rusten.

    Deeg kneden met bloem en ei voor zelf pasta maken

    Welke pastavorm maak je

    Met hetzelfde deeg maak je verschillende soorten pasta:

    • Tagliatelle: haal de lap door de tagliatellestand van de machine, of rol de lap losjes op en snijd er repen van ongeveer 6 tot 8 millimeter van af.
    • Lasagne: snijd de lappen op maat met een mes, zonder ze verder in reepjes te snijden.
    • Ravioli: leg kleine hoopjes vulling op een lap, dek af met een tweede lap en druk de randen goed aan, zodat er geen lucht bij de vulling blijft zitten. Snijd uit met een glas of deegroller.
    • Tortellini: snijd de lap in vierkantjes, vul, vouw dubbel tot een driehoek en trek de twee onderste punten naar elkaar toe.

    Wil je eerst zien hoe een gevulde pasta eruitziet voordat je zelf aan de slag gaat? Bekijk dan alle ravioli-recepten of tagliatelle-recepten op Pastasite.

    Vers pastadeeg door de pastamachine halen bij zelf pasta maken

    Verse pasta laten drogen en bewaren

    Ga je de pasta niet meteen koken, laat de vellen of slierten dan eerst even drogen. Lintpasta zoals tagliatelle hang je over een droogrekje, of je legt de slierten losjes in nestjes op een met bloem of griesmeel bestoven bord, zodat ze niet aan elkaar plakken.

    Vers, ongedroogd deeg bewaar je maximaal 1 tot 2 dagen afgedekt in de koelkast. Helemaal drooggemaakte pasta blijft weken goed in een afgesloten bakje op een droge plek. Wil je langer bewaren, vries de pasta dan in kleine nestjes in, los van elkaar, zodat je later precies genoeg kunt pakken.

    Verse tagliatelle laten drogen na zelf pasta maken

    Tip: schep vlak voor het afgieten een kopje kookvocht apart. Dat zetmeelrijke water bindt een dunne saus mooi glad.

    Veelgemaakte fouten bij zelf pasta maken

    Zelf pasta maken lukt bijna altijd, maar een paar dingen gaan vaak mis:

    • Deeg scheurt bij het uitrollen: begin op een bredere stand en verklein de afstand tussen de rollers stap voor stap, in plaats van meteen dun te rollen.
    • Deeg plakt aan je handen of het werkblad: bestuif met een klein beetje bloem, maar niet te veel, anders wordt het deeg juist droog en brokkelig.
    • Ravioli of tortellini gaan tijdens het koken open: druk de randen extra goed aan en zorg dat er geen lucht rond de vulling zit voordat je dichtdrukt.
    • Pasta plakt aan elkaar na het snijden: bestuif de slierten met griesmeel of bloem en leg ze los van elkaar neer, niet op een kluitje.

    Wat serveer je bij zelfgemaakte pasta

    Verse pasta vraagt om een simpele saus, zodat de smaak en textuur van het deeg naar voren komen. Salieboter, met alleen roomboter en salieblaadjes, is de klassieke keuze bij gevulde pasta. Wil je meteen een compleet gerecht maken met zelfgevulde pasta, dan is de ravioli met pompoen en salieboter een goed startpunt.

    Veelgestelde vragen over zelf pasta maken

    Hoeveel ei en bloem heb ik nodig per persoon?

    Reken op 100 gram bloem en 1 ei per persoon. Voor 4 personen kom je dan uit op 400 gram bloem en 4 eieren.

    Kan ik zelf pasta maken zonder pastamachine?

    Ja, dat kan prima. Rol het deeg met een deegroller zo dun mogelijk uit en snijd de vorm die je wilt met een scherp mes.

    Waarom moet het deeg rusten?

    Tijdens het rusten ontspant de gluten in het deeg. Daardoor rolt het straks makkelijker uit, zonder steeds terug te veren.

    Hoe lang is verse pasta houdbaar?

    Ongedroogde pasta bewaar je 1 tot 2 dagen in de koelkast. Wil je het langer bewaren, vries de pasta dan in losse nestjes in.

  • Ragù of bolognese: dit is het echte verschil

    Ragù of bolognese: dit is het echte verschil

    Ragù of bolognese: de meeste mensen gebruiken de twee woorden door elkaar. Toch is er een verschil, en in Italië horen ze dat meteen. Een ragù is een brede groep langzaam gestoofde vleessauzen. Ragù alla bolognese is er slechts één van. Hier lees je wat de twee van elkaar onderscheidt en wat je ermee doet.

    In het kort

    Ragù is de verzamelnaam voor langzaam gestoofde vleessauzen. Bolognese is één recept uit die groep, met vooral gehakt en weinig tomaat.

    Suddertijd vanaf 1,5 uur · past bij tagliatelle · invriesbaar
    Ragù
    Is een groep sauzen
    Vlees rund, varken, eend, konijn, wild
    Bereiding urenlang zachtjes stoven
    Ragù alla bolognese
    Is één recept uit Bologna
    Vlees vooral gehakt
    Tomaat weinig, het vlees voert de boventoon

    Wat is een ragù?

    Ragù is de verzamelnaam voor Italiaanse sauzen waarin vlees urenlang zachtjes stooft. Het vlees kan gehakt zijn, maar ook gestoofd en uit elkaar getrokken. Daarom bestaan er ragù’s van rund, varken, eend, konijn en wild. Op deze site vind je bijvoorbeeld tagliatelle met eendenragù, pappardelle met wildzwijnragù en rigatoni met konijnragù en olijven. Meer achtergrond vind je op Wikipedia (in het Engels).

    Wat is ragù alla bolognese?

    Dit is de variant uit Bologna. Je maakt hem van gehakt, soffritto van ui, wortel en bleekselderij, een beetje tomaat en meestal wijn of melk. Het is dus geen tomatensaus met gehakt. Het vlees voert de boventoon en de tomaat is bijzaak. Bovendien sudderen de ingrediënten lang, vaak enkele uren. Lees ook de uitleg op Wikipedia (in het Engels).

    De verschillen op een rij

    1
    Ragù is een groep sauzen. Bolognese is één recept uit die groep.
    2
    In een bolognese zit vooral gehakt. Een ragù kan ook van eend, konijn of wild zijn.
    3
    Bolognese bevat weinig tomaat. Veel Nederlandse varianten bevatten juist veel tomaat.
    4
    In Bologna eet je de saus meestal met tagliatelle. Spaghetti bolognese is vooral een buitenlandse uitvinding.

    Welke pasta past bij ragù?

    Een stevige saus vraagt om brede of grove pasta. Tagliatelle en pappardelle houden de saus goed vast. Rigatoni en penne werken ook, want de ribbels vangen stukjes vlees. Kies daarom liever geen dunne spaghetti, want de saus glijdt er dan vanaf. Lasagne is een andere klassieker. Hoe je die opbouwt, lees je bij lasagne bouwen.

    Zo maak je zelf ragù

    Wil je zelf aan de slag? Gebruik dan het recept voor ragù bolognese. Zoek je een romigere variant? Probeer dan de romige spaghetti bolognese met pancetta. Nog meer inspiratie vind je in het artikel Italiaanse ragù om verliefd op te worden.

    Tips voor een goede ragù

    Bak het gehakt bruin.
    Dat geeft de meeste smaak.
    Snijd de groenten fijn.
    Zo lossen ze op in de saus.
    Laat hem sudderen.
    Minstens anderhalf uur, zachtjes.
    Maak extra.
    Vries een deel in. De smaak wordt er na een dag zelfs beter van.

    Veelgestelde vragen

    Is spaghetti bolognese Italiaans?

    Niet echt. In Bologna serveren ze de saus meestal met tagliatelle. De combinatie met spaghetti kennen vooral andere landen.

    Hoe lang moet een ragù sudderen?

    Reken op minstens anderhalf uur. Met stoofvlees, zoals eend of wild, loopt dat op tot drie uur of meer.

    Kan ik ragù invriezen?

    Ja, dat kan prima. Laat de saus eerst afkoelen en bewaar hem tot drie maanden in de vriezer.

  • Puttanesca of amatriciana: welke pittige tomatensaus kies je?

    Puttanesca of amatriciana: welke pittige tomatensaus kies je?

    Puttanesca of amatriciana: het zijn twee klassieke tomatensauzen die je vaak naast elkaar op een menukaart ziet. Ze lijken op elkaar, maar ze smaken verrassend anders. Daarom leggen we hier uit wat ze verbindt, waarin ze verschillen en welke saus bij jouw avond past. We nemen de arrabbiata ook mee, want die hoort bij dezelfde familie.

    In het kort

    Puttanesca is zout en diep, amatriciana is stevig met spek en kaas, arrabbiata is pure pit. Alle drie staan binnen een halfuur op tafel.

    3 sauzen · klaar in een halfuur · leestijd 3 minuten
    Puttanesca
    Uit Napels
    Smaak zout en diep
    Draait om ansjovis, olijven, kappertjes
    Pit licht
    Amatriciana
    Uit Amatrice, Lazio
    Smaak stevig en romig
    Draait om spek, pecorino, tomaat
    Pit vaak optioneel
    Arrabbiata
    Betekent “boos”
    Smaak fris en scherp
    Draait om tomaat, knoflook, peper
    Pit veel

    Wat deze drie sauzen gemeen hebben

    Alle drie beginnen ze met tomaat en olijfolie. Ze zijn snel klaar, vaak in de tijd dat de pasta kookt. Bovendien heb je weinig nodig, want de smaak komt van een paar krachtige ingrediënten. Wil je eerst de basis leren? Lees dan hoe je tomatensaus maakt. Daarna kun je elke variant zelf opbouwen.

    Puttanesca: zout, scherp en vol

    Puttanesca komt uit Napels. De smaak draait om ansjovis, zwarte olijven en kappertjes. Daardoor is de saus zout en diep van smaak. Rode peper zorgt voor een lichte pit. Je maakt hem in één pan en je hebt nauwelijks extra zout nodig. Wil je hem proberen? Dan vind je het recept voor spaghetti alla puttanesca op deze site. Kijk ook naar de uitleg op Wikipedia (in het Engels).

    Amatriciana: spek, kaas en tomaat

    De amatriciana komt uit het stadje Amatrice in Lazio. Hier draait alles om gezouten varkenswang of spek, tomaat en pecorino. Het vet van het spek geeft de saus body. De kaas maakt hem pittig en romig tegelijk. Daardoor eet de amatriciana steviger dan de puttanesca. Ons recept voor spaghetti alla amatriciana gebruikt knapperig spek en twee soorten kaas. Meer achtergrond lees je op Wikipedia (in het Engels).

    Arrabbiata: pure pit

    Arrabbiata betekent letterlijk “boos”. Dat slaat op de rode peper, want daar draait deze saus om. Je gebruikt tomaat, knoflook, olijfolie en veel peper, meer niet. De saus is dus de meest simpele van de drie. Hij past bij mensen die van scherp houden en geen vlees of vis willen. Probeer de pasta al arrabbiata of de penne all’arrabbiata. Lees ook de uitleg over de arrabbiata op Wikipedia (in het Engels).

    Zo kies je de juiste saus

    Zoute, diepe saus zonder vlees?
    Kies puttanesca
    Zin in iets stevigs met spek en kaas?
    Kies amatriciana
    Alleen pit en een lichte saus?
    Kies arrabbiata
    Weinig tijd? Alle drie zijn binnen een halfuur klaar.

    Welke pasta past erbij?

    Spaghetti is de klassieke keuze bij puttanesca en amatriciana. Bij arrabbiata past penne, want de ribbels houden de scherpe saus vast. Een dikke saus met stukjes past bovendien goed bij een grovere pasta zoals rigatoni. Een dunne saus past bij dunne pasta. Zo hecht de saus beter aan elk stukje.

    Veelgestelde vragen

    Is puttanesca pittiger dan amatriciana?

    Meestal wel, want de rode peper zit in het basisrecept. Bij de amatriciana is de peper vaak optioneel.

    Kan ik amatriciana zonder spek maken?

    Dat kan, maar het wordt dan een andere saus. Het spek geeft de zoute smaak en het vet. Zonder spek lijkt het gerecht meer op een arrabbiata.

    Welke saus is het makkelijkst?

    De arrabbiata. Je hebt weinig ingrediënten nodig en je kookt niets apart.

  • Eet informatie

    Algemene (eet)informatie van Italië

    La bella Italia! Italië doet zijn naam eer aan, dat is een ding dat zeker is. De enorme culturele rijkdom van het land, de schitterende natuur en de uitstekende keuken maken dat velen hier ieder jaar terugkeren. De grote Italiaanse “laars” in het zuiden van Europa wordt in het Noorden beschermd door de Alpen en in het midden en zuiden omgeven door de Adriatische en Middellandse zee. Een unieke ligging die heeft bijgedragen aan de rijke cultuur van het land! Na de Romeinse tijd waren de 13e tot en met 15e eeuw een periode van grote bloei op het gebied van de kunsten.

    (meer…)

  • Tagliolini of tagliatelle: wat is het verschil?

    Tagliolini of tagliatelle: wat is het verschil?

    Tagliolini of tagliatelle: op het eerste gezicht zijn het twee linten van eierpasta. Toch kies je ze voor heel verschillende sauzen. Het draait om de breedte. Hier lees je wat het verschil is en welke pasta je bij welke saus gebruikt.

    In het kort

    Tagliolini is dun en past bij lichte sauzen met boter, citroen of truffel. Tagliatelle is breder en past bij stevige vleessauzen.

    2 soorten lintpasta · zelf te snijden van hetzelfde deeg · leestijd 3 minuten
    Tagliolini
    Breedte 2 tot 3 millimeter
    Kooktijd vers 1 tot 2 minuten
    Past bij boter, citroen, vis, truffel
    Piëmont heet hij tajarin
    Tagliatelle
    Breedte een halve centimeter of meer
    Kooktijd iets langer
    Past bij stevige vleessauzen
    Komt uit Emilia-Romagna

    Wat is tagliolini?

    Tagliolini is een lange, dunne lintpasta van ongeveer twee tot drie millimeter breed. Het is dunner dan tagliatelle en lijkt op capellini. In Piëmont heet hij tajarin en maken ze hem met veel eigeel. Daarom is hij geel en rijk van smaak. Meer achtergrond vind je op Wikipedia (in het Engels).

    Wat is tagliatelle?

    Tagliatelle is een stuk breder, meestal een halve centimeter of meer. De pasta komt uit Emilia-Romagna en hoort traditioneel bij vleessauzen. Door de breedte houdt hij een stevige saus goed vast. Lees ook de uitleg op Wikipedia (in het Engels).

    De verschillen op een rij

    1
    Tagliolini is dun, tagliatelle is breder.
    2
    Verse tagliolini is in een tot twee minuten gaar. Tagliatelle heeft iets meer tijd nodig.
    3
    Tagliolini past bij lichte sauzen. Tagliatelle past bij stevige sauzen.
    4
    Tagliolini breekt sneller. Hanteer hem dus voorzichtig.

    Welke saus bij welke pasta?

    Bij tagliolini kies je een saus die de pasta niet overstemt. Denk aan boter, citroen, kruiden, vis of truffel. Een voorbeeld is tagliolini alla carbonara. Lees ook hoe je truffel door pasta gebruikt. Bij tagliatelle past een stevige saus met vlees, zoals de tagliatelle met eendenragù. Alle recepten met deze pasta vind je bij tagliatelle.

    Zelf tagliolini of tagliatelle snijden

    Je kunt beide zelf maken van hetzelfde deeg. Het volledige stappenplan staat bij zelf pasta maken. Dit is het korte stuk voor het snijden:

    1
    Rol het deeg dun uit en bestuif het met bloem.
    2
    Rol het losjes op.
    3
    Snijd het in dunne repen voor tagliolini of in bredere repen voor tagliatelle.
    4
    Schud de linten los en laat ze even drogen.

    Veelgestelde vragen

    Kan ik tagliolini vervangen door tagliatelle?

    Dat kan, maar de kooktijd en het mondgevoel veranderen. Tagliatelle is steviger en past daarom beter bij een zwaardere saus.

    Is tajarin hetzelfde als tagliolini?

    Het is dezelfde vorm. Tajarin is de naam uit Piëmont, waar het deeg extra veel eigeel bevat.

    Welke pasta past bij truffel?

    Dunne eierpasta zoals tagliolini past het best. De boter en het eigeel dragen de geur van de truffel.