Nieuwsbrief

Categorie: Informatie

Hier komen alle tekstpagina’s in met informatie.

  • Carbonara saus maken: zonder room en zonder roerei

    Carbonara saus maken: zonder room en zonder roerei

    In het kort

    Carbonara saus maken is simpel, maar het gaat om de timing. Je gebruikt alleen eigeel, een heel ei, kaas, spek en pastawater. De warmte van de pasta maakt de saus romig. Room heb je dus niet nodig.

    basisrecept · 20 minuten · 4 personen · makkelijk

    Voorbereiden
    10 min
    Koken
    10 min
    Personen
    4
    Niveau
    Makkelijk

    Spaghetti carbonara met glanzende eisaus, krokant spek en veel zwarte peper in een witte kom

    Wat zit er in een echte carbonara saus?

    Een klassieke carbonara saus bestaat uit vijf dingen: eieren, harde kaas, varkenswang of spek, zwarte peper en pastawater. Meer is het niet. Daarom telt elk ingrediënt zwaar. Kies dus goed spek, een echte pecorino en verse eieren.

    Ingrediënten voor 4 personen

    • 400 g spaghetti
    • 150 g guanciale, pancetta of dikke spekblokjes
    • 4 eidooiers en 1 heel ei, op kamertemperatuur
    • 60 g pecorino romano, fijn geraspt
    • 30 g parmezaan, fijn geraspt
    • veel vers gemalen zwarte peper
    • 1 deciliter pastawater, apart gehouden
    • zout voor het kookwater (zout de saus zelf niet)

    Carbonara saus maken in vijf stappen

    1

    Bak het spek uit

    Zet een koekenpan op laag vuur en doe het spek erin zonder olie. Het vet smelt langzaam weg en het vlees wordt krokant. Dat duurt ongeveer acht minuten. Zet daarna het vuur uit.

    2

    Maak het eimengsel

    Klop de eidooiers en het hele ei los in een kom. Meng er daarna de pecorino, de parmezaan en een flinke hoeveelheid peper door. Je krijgt een dikke, gele pasta. Die verdun je straks met pastawater.

    3

    Kook de spaghetti net niet gaar

    Kook de spaghetti een minuut korter dan op de verpakking staat. De pasta gaart namelijk nog na in de pan. Schep vlak voor het afgieten een deciliter kookwater uit de pan.

    4

    Schep de pasta door het spek

    Laat de spaghetti goed uitlekken en doe hem in de pan met het spek. Het vuur blijft uit. Schep alles een halve minuut om, zodat de pasta het vet opneemt.

    5

    Roer het ei erdoor

    Giet het eimengsel over de pasta en roer meteen krachtig. Voeg vervolgens een scheutje pastawater toe, tot de saus glanst en aan de spaghetti blijft hangen. Serveer direct, met extra peper en kaas.

    Tip: haal de pan van het vuur. Eiwit stolt vanaf ongeveer 65 graden. Een hete pan maakt van je saus dus roerei. De restwarmte van de pasta is meer dan genoeg.

    Tip: bewaar altijd extra pastawater. Het zetmeel erin bindt de saus. Is de saus te dik, dan voeg je een lepel toe. Is hij te dun, dan roer je nog even door op laag vuur.

    Waarom schift mijn carbonara saus?

    Meestal is de pan te heet. Ook kan het ei te koud zijn, of je roert te langzaam. Haal daarom de eieren een halfuur eerder uit de koelkast. Wacht ook even met roeren als de pan nog sist. Lees ook hoe je carbonara-achtige sauzen van het vuur af bindt. Is de saus juist te waterig? Dan helpt deze uitleg over pastasaus dikker maken.

    Guanciale, pancetta of spek?

    Guanciale komt van de wang van het varken en smaakt vol en pittig. Pancetta is milder. Gewoon ontbijtspek kan ook, maar het is vaak sterker gerookt. Het complete verschil lees je in carbonara: guanciale, pancetta of spek.

    Varianten en recepten

    Veelgestelde vragen over carbonara saus

    Kan ik carbonara saus maken met room?

    Dat kan, maar het is geen klassieke carbonara. De saus wordt dan zwaarder en minder pittig. Wil je het toch proberen? Gebruik dan een klein scheutje en laat de eieren staan. Zo blijft de smaak van de kaas behouden.

    Welke pasta past bij carbonara saus?

    Spaghetti is de bekendste keuze. Rigatoni, penne en tagliatelle werken ook goed. De saus blijft goed hangen aan pasta met een ruw oppervlak of een holte.

    Is carbonara saus met rauw ei veilig?

    De warmte van de pasta maakt het ei niet helemaal gaar. Gebruik daarom altijd verse eieren. Geef de pasta liever niet aan zwangere vrouwen, jonge kinderen of mensen met een zwakke weerstand.

    Kan ik carbonara saus van tevoren maken?

    Liever niet. De saus is het lekkerst direct na het maken. Je kunt wel het spek bakken en het eimengsel klaarzetten. Meng alles pas vlak voor het eten.

    Kan ik pecorino vervangen door parmezaan?

    Ja, dat kan. De saus wordt dan wat milder en ronder. Pecorino geeft de pittige, zoute kant die bij een Romeinse carbonara hoort.

  • Let op het zoutgehalte van boter

    Let op het zoutgehalte van boter

    Gezouten en ongezouten boter verschillen genoeg om invloed te hebben op de uiteindelijke smaak, vooral bij bakken waar je zelf ook zout toevoegt. Gebruik bij voorkeur ongezouten boter zodat je zelf de controle houdt.

  • Traditionele Limoncello maken

    Traditionele Limoncello maken

    Traditionele Limoncello maken

    Ik was bij Italiaanse vrienden en na het eten kwam een fles heerlijke zelfgemaakte limoncello op tafel. Ze hebben me het recept gegeven en ik wilde dit ook met jullie delen.

    Benodigdheden

    • 10 citroenen, het liefst biologisch
    • 1 liter wodka of 1 liter 96% alcohol
    • 3 cups witte kristalsuiker
    • 4 cups water bij wodka, of 1,6 liter water als je 96% alcohol gebruikt

    9 stappenplan voor het maken van heerlijke limoncello

    Stap één: selecteer de beste citroenen. Koop bij voorkeur biologische citroenen, de schil ga je gebruiken.

    Stap twee: was de citroenen. Was de citroenen met warm water en droog ze daarna af.

    Stap drie: schil de citroenen. We gaan de schil verwijderen. Er mag geen wit meekomen, dit geeft een bittere smaak. Dus hoe dunner de schil, hoe beter! Gebruik bij voorkeur een microplane zesteur, maar het gaat ook met een dunschiller.

    Stap vier: alcohol. Het is moeilijk om aan pure alcohol van 96% te komen, daarom is wodka met een neutrale smaak een goed alternatief.

    Stap vijf: mengen. Meng de alcohol en citroenschillen (alleen het geel) in een schone, gesteriliseerde glazen pot en doe de deksel erop. Plak er een stickertje met de datum op en laat het circa een week staan. Af en toe schudden kan geen kwaad.

    Stap zes: suiker en water. Meng de suiker bij voorkeur met water uit een fles. Breng dit aan de kook en laat het circa 14 minuten zachtjes koken. Laat het daarna afkoelen tot kamertemperatuur. Voeg nu het wodkamengsel en de siroop samen.

    Stap zeven: wachten. Wacht minimaal 40 dagen. Als je het kunt opbrengen, mag je nog wat langer wachten — hoe langer je wacht, hoe zachter de smaak.

    Stap acht: filter de limoncello. Het is nu belangrijk de limoncello minimaal 2 keer te filteren, zodat je een heldere (niet troebele) gele limoncello krijgt.

    Stap negen: limoncello in flessen doen. Zorg voor gesteriliseerde flessen en laat de flessen na het bottelen nog minimaal 7 dagen in de koelkast staan. Dan kan de eerste fles de vriezer in, en de volgende dag proef je hem. Drink met mate en gebruik kleine borrelglaasjes die je ook voor gebruik in de vriezer zet. Proost!

  • Waarom je in Italië je pasta nooit doorsnijdt

    Waarom je in Italië je pasta nooit doorsnijdt

    Je bestelt spaghetti in een restaurant in Rome en kijkt naast je bord naar het bestek. Er ligt geen mes. Je vraagt om er een. De ober kijkt je aan alsof je om een lepel bij je koffie hebt gevraagd. In Italië snijd je je pasta niet door. Dat is geen ongeschreven regel voor toeristen alleen. Het zit diep verankerd in hoe Italianen tegen eten aankijken, en zelfs Italiaanse kinderen leren het al vroeg.

    Waarom er geen mes op tafel ligt

    Bij een langwerpige pasta als spaghetti, tagliatelle of linguine krijg je in Italië standaard alleen een vork. Een mes hoort er simpelweg niet bij. Pasta is bedoeld om op te draaien, niet om in stukjes te knippen. Wie toch een mes pakt, laat daarmee onbedoeld zien dat hij de techniek niet beheerst. Mensen vinden dat eerder grappig dan beledigend, maar ze merken het wel degelijk op, ook aan tafel bij vrienden. Bij jonge kinderen maken ouders soms een uitzondering. Een lepel als hulpmiddel accepteren Italianen bij toeristen wel, al fronsen puristen daar ook een beetje bij.

    De kunst van het opdraaien

    De techniek zelf is eenvoudiger dan hij oogt. Je prikt een klein aantal slierten aan de rand van je bord. Je draait de vork ronddraaiend tegen het bord aan tot er een compact bolletje ontstaat. Dat bolletje breng je in één keer naar je mond. Een lepel als steun is in Zuid-Italië gebruikelijker dan in het noorden. Daar draai je de vork tegen de lepel aan. Puristen in het noorden zien die lepel als een overbodig hulpmiddel. Belangrijk is vooral: neem kleine hoeveelheden per keer. Zo blijven er geen lange slierten bungelen en ziet je bord er na afloop nog netjes uit.

    Niet elke pasta valt onder hetzelfde verbod

    De regel geldt vooral voor lange, dunne pasta’s die zich laten opdraaien. Bij pasta al forno, zoals lasagne of een gevulde ovenschotel, ligt een mes wel gewoon op tafel. Dat gerecht snijd je immers zoals je een taart zou snijden. Ook bij grotere gevulde vormen als ravioli of tortelloni gebruik je soms de zijkant van je vork. Je breekt er dan een stuk mee af. Dat geldt niet als hetzelfde vergrijp als een spaghettisliert doormidden hakken. Korte pasta zoals penne of farfalle prik je gewoon op, zonder enige twijfel over bestek. De grens ligt bij lange, gladde slierten: die draai je op, punt uit.

    Waar de gewoonte vandaan komt

    De gewoonte gaat verder terug dan je zou verwachten. Tot diep in de negentiende eeuw verkochten straatverkopers in Napels pasta gewoon op straat. Mensen aten het met de hand, rechtstreeks uit een kegel van papier. Pas toen de lange vork gemeengoed werd, veranderde dat. Die vork had langere tanden dan de vorken van daarvoor. Zo ontstond er een nette manier om pasta te eten zonder de vingers te gebruiken. Het mes kwam daarbij nooit in beeld, simpelweg omdat het voor deze eettechniek geen functie had. Die geschiedenis maakt de vork-alleen-regel geen recente uitvinding. Het is een gewoonte van meer dan honderd jaar oud. Vanuit de straten van Napels verspreidde die zich over heel Italië.

    Wat er gebeurt als je het toch fout doet

    Niemand stuurt je weg uit een restaurant omdat je om een mes hebt gevraagd. In de praktijk krijg je op zijn ergst een licht verbaasde blik van de ober. Soms maakt een Italiaanse tafelgenoot een vriendelijke opmerking. Thuis, tussen familie, knijpen mensen om dezelfde reden ook weleens een oogje dicht. Dat geldt vooral voor kinderen die de opdraaitechniek nog niet onder de knie hebben. Wil je het wél netjes doen? Oefen de opdraaibeweging dan eerst rustig thuis met wat spaghetti. Dan hoef je in Italië niet meer na te denken over waar dat mes ook alweer lag.

  • Gnocchi maken

    Gnocchi maken

    Gnocchi maken

    Gnocchi maken doe je met maar drie ingrediënten: aardappel, bloem en ei. Het resultaat is een luchtig, zacht kussentje pasta dat je binnen een uur op tafel hebt, inclusief het koken van de aardappelen.

    In het kort

    Luchtige aardappelgnocchi van gekookte aardappel, bloem en ei, met de klassieke vorkribbels die de saus vasthouden.

    Gnocchi maken · basisrecept · klaar in 1 uur · voor 4 personen · gemiddeld

    Aardappels koken

    25 min

    Deeg vormen

    25 min

    Personen

    4

    Niveau

    Gemiddeld

    Wat heb je nodig

    Ingrediënten

    Voor 4 personen

    • 1 kilo kruimige aardappelen, zoals bildtstar
    • 250 gram bloem, plus extra om te bestuiven
    • 1 ei
    • Zout

    Materiaal

    Een aardappelpers of bezempers voorkomt klontjes en geeft een luchtiger resultaat dan met een vork prakken. Een vork is handig om de klassieke ribbels in de gnocchi te drukken.

    Kies kruimige aardappelen in plaats van vastkokende. Die bevatten minder vocht, waardoor je minder bloem nodig hebt en de gnocchi luchtiger blijven.

    Tip: werk het deeg zo kort mogelijk door. Hoe meer je kneedt, hoe meer gluten zich ontwikkelen en hoe steviger — minder luchtig — de gnocchi worden.

    Zo maak je het

    1

    Kook de aardappelen in de schil gaar in gezouten water, ongeveer 25 minuten. Giet af en laat net afkoelen tot je ze kunt aanraken.

    2

    Pel de aardappelen en pers ze door een aardappelpers op een bebloemd werkvlak, terwijl ze nog warm zijn.

    3

    Maak een kuiltje in het aardappelmengsel, breek het ei erin en strooi de bloem en het zout erover. Meng voorzichtig tot een samenhangend deeg.

    4

    Rol het deeg in dunne slierten van ongeveer 2 centimeter dik en snijd er stukjes van 2 centimeter af.

    5

    Rol elk stukje over de achterkant van een vork om de klassieke ribbels te krijgen. Deze houden de saus straks beter vast.

    6

    Kook de gnocchi in ruim gezouten water. Ze zijn klaar zodra ze bovendrijven, na ongeveer 2 tot 3 minuten.

    Gnocchi maken van aardappel op een houten plank

    Veelgemaakte fouten bij gnocchi maken

    • Te veel bloem toevoegen: dat maakt de gnocchi zwaar en taai in plaats van luchtig. Voeg bloem geleidelijk toe tot het deeg net samenhangt.
    • Aardappelen laten afkoelen voor het pureren: koude aardappelen binden minder goed en geven klontjes. Werk terwijl ze nog warm zijn.
    • Deeg te lang kneden: dat ontwikkelt gluten, waardoor de gnocchi stevig worden in plaats van zacht.

    Wat serveer je bij gnocchi

    Salieboter is de klassieke, simpele saus bij gnocchi. Een romige kaassaus of een lichte tomatensaus werken ook goed.

    Veelgestelde vragen over gnocchi maken

    Is gnocchi pasta of aardappel?

    Een beetje van allebei. Klassieke gnocchi maak je van aardappel, bloem en ei, dus de basis is aardappel. In Italië eet je gnocchi wel net als pasta: als primo piatto, gekookt in water en met een saus erover.

    Welke aardappelen zijn het beste voor gnocchi?

    Kruimige aardappelen, zoals bildtstar of Agria, bevatten minder vocht en geven een luchtiger resultaat dan vastkokende soorten.

    Kan ik gnocchi invriezen?

    Ja, leg de ongekookte gnocchi eerst los van elkaar op een met bloem bestoven plaat in de vriezer, en doe ze pas daarna in een zak.

    Waarom vallen mijn gnocchi uit elkaar tijdens het koken?

    Dat komt meestal doordat het deeg te nat was. Voeg dan iets meer bloem toe, in kleine beetjes, tot het deeg beter samenhoudt.

    Heb ik echt een vork nodig voor de ribbels?

    Nee, dat is puur voor het vasthouden van de saus. Zonder ribbels smaken de gnocchi net zo goed, alleen hecht de saus iets minder.

  • Tomatensaus maken

    Tomatensaus maken

    Tomatensaus maken

    Tomatensaus maken is de basis van de Italiaanse keuken: met een paar goedkope ingrediënten en vooral geduld haal je er meer smaak uit dan uit een potje van de supermarkt. Deze versie is puur — tomaat, ui, knoflook en olijfolie — en vormt de basis voor tientallen pastagerechten.

    In het kort

    Een pure tomatensaus van rijpe tomaten, ui, knoflook en olijfolie, die op laag vuur inkookt tot een diepe, ronde smaak.

    Tomatensaus maken · basisrecept · klaar in 45 min · voor 4 personen · makkelijk

    Voorbereiden

    10 min

    Inkoken

    35 min

    Personen

    4

    Niveau

    Makkelijk

    Wat heb je nodig

    Ingrediënten

    Voor 4 personen

    • 800 gram rijpe tomaten, of 2 blikken gepelde tomaten
    • 1 ui
    • 2 teentjes knoflook
    • 3 eetlepels olijfolie
    • 1 snufje suiker
    • Zout en peper

    Materiaal

    Een pan met dikke bodem is genoeg om een saus te maken die niet aanbrandt tijdens het inkoken. Een staafmixer is handig als je een gladde saus wilt, maar niet verplicht.

    Buiten het tomatenseizoen (grofweg oktober tot juni) geven blikken gepelde tomaten, het liefst San Marzano-tomaten, vaak een voller resultaat dan verse tomaten uit de supermarkt.

    Tip: voeg de suiker alleen toe als de tomaten aan de zure kant zijn. Bij rijpe, zoete tomaten kun je hem overslaan.

    Zo maak je het

    1

    Snipper de ui fijn en hak of pers de knoflook. Verhit de olijfolie in een pan met dikke bodem op middelhoog vuur.

    2

    Fruit de ui 5 minuten tot hij glazig is. Voeg de knoflook toe en bak nog 1 minuut mee, tot je hem ruikt maar niet ziet verkleuren.

    3

    Voeg de tomaten toe, in stukjes gesneden als je verse gebruikt, met een snufje suiker, zout en peper. Breng aan de kook.

    4

    Zet het vuur laag en laat de saus 30 tot 35 minuten zachtjes pruttelen, zonder deksel, tot hij is ingedikt.

    5

    Pureer de saus voor een gladde textuur, of laat hem grof voor meer bite. Proef en breng op smaak met extra zout of peper.

    Tomatensaus maken in een pan met basilicum

    Welke varianten kun je maken

    Met deze basissaus als startpunt kun je alle kanten op:

    • Arrabiata: voeg een fijngesneden rode peper toe samen met de knoflook, voor een pittige versie.
    • Puttanesca: roer aan het eind zwarte olijven, kappertjes en een paar fijngehakte ansjovisfilets erdoor.
    • Met basilicum: scheur verse basilicumblaadjes erdoorheen vlak voor het serveren, zodat de geur intact blijft.

    Veelgemaakte fouten bij tomatensaus maken

    • Te hoog vuur tijdens het inkoken: de saus verliest dan te snel vocht en kan aanbranden of schiften. Laat de saus liever rustig pruttelen op laag vuur.
    • Knoflook laten verbranden: verbrande knoflook wordt bitter en trekt door de hele saus heen. Bak hem kort en op gematigd vuur.
    • Te vroeg zouten: proef en zout pas aan het eind, zodat je niet per ongeluk te zout uitkomt terwijl de saus nog inkookt.

    Wat maak je met deze tomatensaus

    Deze saus is de basis voor talloze pastagerechten, van een simpele spaghetti tot een spaghetti alla puttanesca. Combineer hem ook met zelfgemaakte pasta uit onze gids voor zelf pasta maken.

    Veelgestelde vragen over tomatensaus maken

    Kan ik tomatensaus maken met blikken tomaten?

    Ja, dat kan zelfs beter dan met verse tomaten die niet op hun best zijn. Gebruik bij voorkeur gepelde tomaten van goede kwaliteit.

    Hoe lang is zelfgemaakte tomatensaus houdbaar?

    In een afgesloten bakje in de koelkast blijft de saus 3 tot 4 dagen goed. Invriezen kan ook, tot 3 maanden.

    Waarom is mijn tomatensaus zuur?

    Dat komt meestal door minder rijpe tomaten. Een snufje suiker of een klein stukje wortel dat meekookt, haalt de scherpte eraf.

    Kan ik tomatensaus invriezen?

    Ja, in een afgesloten bakje of zak blijft tomatensaus tot 3 maanden goed in de vriezer. Laat hem in de koelkast ontdooien voor gebruik.

  • Focaccia maken

    Focaccia maken

    Focaccia maken

    Focaccia maken is dankbaarder dan pizzadeeg: het deeg hoeft niet dun uitgerekt te worden en een paar oneffenheden in het oppervlak horen er juist bij. Met veel olijfolie en een goede afwerking van zout en kruiden krijg je een brood dat vanzelf verdwijnt.

    In het kort

    Een luchtig Italiaans brood met een dimpelig oppervlak, rijkelijk besprenkeld met olijfolie en afgemaakt met grof zout en rozemarijn.

    Focaccia maken · basisrecept · klaar in 45 min (+ rijstijd) · voor 6 personen · makkelijk

    Voorbereiden

    15 min

    Rijzen

    2 uur

    Personen

    6

    Niveau

    Makkelijk

    Wat heb je nodig

    Ingrediënten

    Voor 6 personen

    • 500 gram bloem
    • 350 ml lauw water
    • 7 gram gedroogde gist
    • 10 gram zout
    • 6 eetlepels olijfolie, plus extra voor de bakplaat
    • Grof zeezout en verse rozemarijn

    Materiaal

    Een bakplaat met rand of een ovenschaal van ongeveer 25 bij 35 centimeter is ideaal. Je vingers zijn het enige gereedschap dat je nodig hebt voor de kenmerkende deukjes.

    Gebruik ruim olijfolie op de bakplaat en op het deeg zelf — dat is precies wat focaccia zijn krokante onderkant en zachte binnenkant geeft.

    Tip: maak de deukjes met natte vingers. Zo blijft het deeg niet aan je handen plakken en verdeel je de olijfolie meteen gelijkmatig.

    Zo maak je het

    1

    Los de gist op in het lauwe water en laat 5 minuten staan. Meng de bloem en het zout in een grote kom.

    2

    Voeg het gistwater en 2 eetlepels olijfolie toe en meng tot een plakkerig deeg. Kneed 5 minuten, het deeg blijft losser dan pizzadeeg.

    3

    Dek af en laat 1,5 uur rijzen op een warme plek, tot het deeg verdubbeld is in volume.

    4

    Vet de bakplaat rijkelijk in met olijfolie en druk het deeg er voorzichtig in uit tot een gelijkmatige laag.

    5

    Druk met natte vingers overal deukjes in het deeg. Laat nog 30 minuten narijzen, afgedekt.

    6

    Besprenkel met de rest van de olijfolie, bestrooi met grof zeezout en rozemarijn, en bak 20 tot 25 minuten op 220 graden tot goudbruin.

    Focaccia maken met rozemarijn en zeezout

    Veelgemaakte fouten bij focaccia maken

    • Te weinig olijfolie: juist de overvloed aan olie geeft focaccia zijn krokante korst en zachte kruim. Wees niet zuinig.
    • Deeg te droog houden: focaccia-deeg is bewust losser en plakkeriger dan pizzadeeg. Voeg geen extra bloem toe om het steviger te maken.
    • Niet genoeg narijzen na het uitduwen: sla je die stap over, dan blijft de focaccia plat in plaats van luchtig.

    Wat serveer je bij focaccia

    Focaccia is heerlijk bij een pastasalade, als bijgerecht bij soep, of gewoon met een schaaltje olijfolie om in te dopen.

    Veelgestelde vragen over focaccia maken

    Waarom heeft focaccia deukjes?

    De deukjes zorgen dat de olijfolie zich over het hele oppervlak verdeelt en trekken tijdens het bakken kleine poeltjes olie, wat de smaak en textuur bepaalt.

    Hoe lang is focaccia houdbaar?

    Op kamertemperatuur, afgedekt, blijft focaccia 2 dagen goed. Warm hem kort op in de oven om de korst weer knapperig te maken.

    Kan ik focaccia invriezen?

    Ja, gebakken en afgekoelde focaccia kun je goed invriezen. Ontdooi op kamertemperatuur en warm kort op voor een verse korst.

    Wat kan ik nog meer op focaccia leggen?

    Cherrytomaatjes, gesnipperde rode ui, olijven of dunne plakjes aardappel zijn klassieke toevoegingen, gelegd voor de laatste rijs.

  • Lasagne bouwen

    Lasagne bouwen

    Lasagne bouwen

    Lasagne opbouwen draait om lagen: pasta, ragù, bechamel en kaas, telkens herhaald. De ingrediënten zijn niet ingewikkeld, maar de volgorde en verhouding bepalen of je lasagne straks mooi in stukken blijft staan of uit elkaar valt.

    In het kort

    Een lasagne bouw je op uit dunne lagen pasta, ragù en bechamel, afgesloten met kaas, en vervolgens gegratineerd in de oven.

    Lasagne bouwen · techniek · klaar in 1 uur 15 min · voor 6 personen · gemiddeld

    Opbouwen

    25 min

    Oven

    40 min

    Personen

    6

    Niveau

    Gemiddeld

    Wat heb je nodig

    Ingrediënten

    Voor 6 personen, ovenschaal van ongeveer 25×35 cm

    • 250 gram lasagnebladen (vers of gedroogd)
    • 1 liter ragù (vlees- of tomatensaus)
    • 750 ml bechamelsaus
    • 150 gram parmezaanse kaas, geraspt
    • 150 gram mozzarella, in plakjes

    Materiaal

    Een ovenschaal van ongeveer 25 bij 35 centimeter en een grote lepel of spatel om de lagen te verdelen zijn genoeg.

    Gebruik verse lasagnebladen als je die hebt — die hoeven niet voorgekookt te worden en geven een zachtere structuur. Gedroogde bladen werken ook prima, check de verpakking of ze voorgekookt moeten worden.

    Tip: begin en eindig met een laag saus, nooit met droge pastabladen tegen de bodem of bovenkant. Zo trekken de bladen genoeg vocht aan om zacht te worden.

    Zo bouw je de lagen op

    1

    Verwarm de oven voor op 180 graden. Schep een dun laagje ragù op de bodem van de ovenschaal, zodat de eerste laag pasta niet aanbakt.

    2

    Leg een laag lasagnebladen, gevolgd door een laag ragù en een laag bechamelsaus. Verdeel beide lagen gelijkmatig met een lepel.

    3

    Herhaal deze laag van pasta, ragù en bechamel nog 3 tot 4 keer, tot de ingrediënten op zijn of de schaal vol is.

    4

    Sluit af met een laag bechamelsaus en verdeel de mozzarella en parmezaanse kaas erover.

    5

    Bak de lasagne 35 tot 40 minuten in de oven, tot de bovenkant goudbruin is. Laat 10 minuten rusten voor het aansnijden.

    Lasagne bouwen met lagen ragù en bechamel

    Veelgemaakte fouten bij lasagne bouwen

    • Te natte lagen: een ragù die nog erg vloeibaar is, maakt de lasagne slap. Laat de saus vooraf goed inkoken.
    • Te weinig bechamel: zonder genoeg bechamel drogen de pastabladen uit tijdens het bakken en blijft de lasagne niet bij elkaar.
    • Direct aansnijden: laat de lasagne minstens 10 minuten rusten na de oven, zodat de lagen kunnen opstijven.

    Varianten op de klassieke lasagne

    Een groentelasagne volgt precies dezelfde opbouw, alleen vervang je de ragù door gestoofde groenten. Voor de sauzen zelf kun je onze gidsen voor tomatensaus maken en bechamelsaus maken gebruiken.

    Veelgestelde vragen over lasagne bouwen

    Begin je met lasagnebladen of met saus?

    Met saus. Schep eerst een dun laagje ragù op de bodem van de ovenschaal en leg daar pas de eerste lasagnebladen op. Zo bakt de pasta niet aan en trekken de bladen genoeg vocht om zacht te worden. Daarna volgt steeds pasta, ragù en bechamel, en je sluit af met bechamel en kaas.

    Moet ik lasagnebladen voorkoken?

    Verse bladen niet. Bij gedroogde bladen staat op de verpakking of voorkoken nodig is — veel merken zijn tegenwoordig “oven-klaar”.

    Hoeveel lagen heeft een lasagne nodig?

    Meestal 4 tot 5 lagen pasta, afhankelijk van de hoogte van je ovenschaal. Belangrijker dan het aantal is een gelijkmatige verdeling van saus.

    Kan ik lasagne van tevoren bouwen?

    Ja, je kunt de lasagne een dag van tevoren opbouwen en afgedekt in de koelkast bewaren. Bak hem vlak voor het serveren.

    Waarom valt mijn lasagne uit elkaar bij het aansnijden?

    Meestal doordat er niet genoeg rusttijd is genomen na de oven. Laat de lasagne minstens 10 minuten staan voordat je hem aansnijdt.

  • Caffé, espresso of cappuccino?

    Caffé, espresso of cappuccino?

    Je zou koffie eigenlijk wel de nationale drank van Italië kunnen noemen.
    Het eerste wat ik doe als ik in Italië kom is een bar binnenstappen en zo’n heerlijke espresso bestellen. Je betaalt aan de kassa en met het bonnetje, de “scontrino” ga ja naar de bar. Daar zet de barman je het lekkerste kopje koffie voor. Je neemt naar believen suiker die op de toog staat en je hebt echt het gevoel dat je nu in Italië bent

    (meer…)

  • Ik kan risotto maken

    Ik kan risotto maken

    Ok, raar maar waar, maar ik had nog nooit van mijn leven risotto gemaakt. Tot vandaag…..

    Van 1000en1smaken.nl had ik een verpakking risotto gekregen met hierin risottorijst, gedroogde tomaten en olijven.

    (meer…)